Jak rozpocząć pracę w branży Badań Klinicznych.

Data: 2017-10-14

Jak rozpocząć pracę w branży Badań Klinicznych ?

 

To pytanie zadaje sobie wiele osób, które miały okazję słyszeć o tym, że to ciekawa i dobrze płatna profesja…

Prawie rok temu pisałem na temat rozpoczęcia pracy na stanowisku monitora badań klinicznych:

http://bkwp.pl/news/details/13

http://bkwp.pl/news/details/14

http://bkwp.pl/news/details/15

Od tego czasu niewiele się zmieniło, ale spotykając się z młodymi ludźmi np. na naszym Spotkaniu Integracyjnym 23 września 2017, czy podczas szkoleń z Dobrej Praktyki Klinicznej organizowanych przez BKWP zdałem sobie sprawę, że warto napisać kilka słów o tym jak otrzymać swoją pierwszą pracę-czyli CTA i/lub Study Coordinator.

 Etap I – praca domowa.

Niezależnie od tego ile już wiecie, na 99% Wasza wiedza jest subiektywna i mało dokładna. Dlatego zanim podejmiecie decyzję o tym czy i gdzie aplikować, każdy powinien zebrać jak najwięcej informacji o charakterze pracy, jaką chce wykonywać. Każdy Ośrodek, każda firma, ma swoją strukturę, każda struktura zawiera zespół osób o mniej lub bardziej wyspecjalizowanych zadaniach, każde zadanie wymaga odpowiednich szkoleń i kompetencji. Jak się tego dowiedzieć – czytać i rozmawiać. W Polsce znajduje się kilka tysięcy osób związanych z branżą, na stronie FB BKWP jest już nas ponad 2 tys. ,a na dedykowanej grupie Site-BKWP około 150 doświadczonych osób , wystarczy zadać konkretne pytanie i na pewno znajdzie się ktoś kto pomoże na forum ogólnym, czy w prywatnej wiadomości. Warto jednak zwrócić uwagę na określenie „konkrtne”- bo każde pytanie w stylu „czy warto robić studia?”, „czy warto zrobić kurs?”, „czy warto czytać książkę?” do takich nie należą. Przy założeniu, że jesteście na początku drogi i dla większości z Was będzie to pierwszy etap – wszystko warto, ale z głową i w odpowiedniej kolejności.

Bezpłatnie, na pewno każdy może rozpocząć od zapoznania się z przepisami:

Ustawa z 6 dnia września 2001 roku Prawo farmaceutyczne (Dz.U. 2001 Nr 126, poz. 1381 z późn. zmianami)

Ustawa z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych (Dz.U. 2010 Nr 107 poz. 679 z późn. zmianami)

Rozporządzenie Ministra Zdrowia z 2 maja 2012 roku w sprawie Dobrej Praktyki Klinicznej (Dz.U. z 2012r poz. 489)

Rozporządzenie Ministra Zdrowia z 30 kwietnia 2004 w sprawie sposobu prowadzenia badań klinicznych z udziałem małoletnich (Dz.U. 2004 Nr 104 poz. 1107)

Ustawa z dnia 5 grudnia 1996r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty ( Dz.U. 1997 Nr 28 poz. 152 z późn. zmianami)

Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej badacza i sponsora (Dz.U. 2004 Nr 101 poz. 1034)

Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 6 października 2010 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej sponsora i badacza klinicznego w związku z prowadzeniem badania klinicznego wyrobów (Dz.U. 2010 Nr 194 poz. 1290)

Ustawa z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta. (Dz.U. 2009 nr 52 poz. 417 z późn. zmianami)

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. 1997 Nr 133 poz. 883 z pózn. zmianami)

Rozporządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 11 maja 1999 roku w sprawie szczegółowych zasad powoływania i finansowania oraz trybu działania komisji bioetycznych (Dz.U. 1999 nr 47 poz. 480)

Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 17 lutego 2003 r. w sprawie monitorowania bezpieczeństwa produktów leczniczych (Dz.U. 2003 Nr 47 poz. 405)

Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie zgłaszania niespodziewanego ciężkiego niepożądanego działania produktu leczniczego (Dz.U. 2004 Nr 104 poz. 1107)

Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 26 kwietnia 2012 r. w sprawie inspekcji badań klinicznych (Dz.U. 2012 poz. 477)

Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 2 maja 2012 r. w sprawie wzorów dokumentów przedkładanych w związku z badaniem klinicznym (Dz.U. 2012 poz. 491)

Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie rodzajów, zakresu i wzorów dokumentacji medycznej oraz sposobu jej przetwarzania (Dz.U. 2015 poz. 2069)

Nie znam nikogo, kto idzie na rozmowę i zna dokładnie te przepisy – ale zanim przejdziecie do drugiego etapu, warto spróbować przeczytać np. art. 37 prawa farmaceutycznego i postarać się zrozumieć o czym on jest.

Etap II – co oznacza odpowiednio „education, training, experience”

Te 3 określenia dotyczą definicji Badacza wg GCP, ale tak naprawdę odnoszą się do wszystkich pracowników zarówno po stronie Sponsora jak i Ośrodka. O ile edukacja jest oczywista – nie można stawiać diagnozy nie będąc lekarzem, nie można pobierać próbek biologicznych nie mając kwalifikacji, nie można przygotowywać cytostatyków nie będąc farmaceutą, o tyle trening jest już czymś co możemy uzupełnić w kilka tygodni/miesięcy. Podstawowym szkoleniem jest certyfikowany kurs ICH-GCP – nie ma żadnych przepisów kto może taki certyfikat wystawiać, jednak osoby związane z branżą mają świadomość, który z nich robi się w kilka minut, bo odpowiedzi do końcowego testu krążą od wielu miesięcy, a który kurs wymaga więcej zaangażowania. W przypadku osób, które planują mieć związek z pobieraniem, przygotowaniem i wysyłką próbek – koniecznością jest szkolenie z IATA. Dużo trudniej jest udokumentować znajomość ISO14155 (niezbędne do wyrobów medycznych). Kolejna, tylko pozornie najprostsza, definicja to doświadczenie. Przeglądając CV jakie przesłaliście dotychczas do BKWP ta część sprawia najwięcej problemów. Prawdopodobnie nie udało się dokończyć etapu pierwszego , bo wpisywanie wszystkiego nie jest dobrym pomysłem, a jedynie to co może się przydać przyszłemu pracodawcy.

Etap III-CV

W CV mają być zawarte podstawowe dane kontaktowe – imię, nazwisko, nr tel. adres e-mail,  miejsce zamieszkania/planowane miejsce pracy. Koniecznie zgoda na przetwarzanie danych osobowych ! (bez tego część rekruterów nie będzie czytała dokumentu).  Dalej należy w sposób czytelny przedstawić „education, training, experience” z etapu II. Doświadczenie ma być tam wpisane, żeby wynikało z niego jakie kompetencje posiadamy i jak je zdobyliśmy. Coś co pozornie nie jest związane z pracą przy badaniach klinicznych może być argumentem, dzięki któremu dostaniemy pracę. Opieka nad dzieckiem, czy osobą starszą jest dowodem na to, ze wiecie jak rozmawiać z pacjentami. Praca jako kelner(ka) za granicą świadczy o komunikacyjnej znajomości języka obcego, praca w księgowości, to argument za tym, że nie boicie się administracji i sterty dokumentów itd. Jeżeli dobrze wykonaliście etap I i II nie powinno być problemu, żeby przygotować kilka zdań/punktów na pierwszą stronę CV. Kursy i szkolenia warto oznaczyć informacją kto i kiedy ten kurs prowadził.

Etap IV gdzie szukać pracy

Wysyłka tego samego CV do wszystkich, którzy nam przyszli do głowy, nie jest już najlepszym sposobem- szanujmy czas innych. Znacznie lepiej jest dowiedzieć się najpierw kto już w tym miejscu pracuje oraz kto jest osobą decyzyjną w sprawie zatrudnienia nowych osób. W przypadku Ośrodków (przypominam, że w internecie jest wszystko), warto podjechać tam, zapytać, czy nie poszukują kogoś do pomocy, poprosić o przekazanie CV osobie decyzyjnej itd. W przypadku firm – zdecydowanie lepiej jest się dowiedzieć od pracowników tej firmy niż wysyłać CV na sekretariat. Dużą szansą są spotkania branżowe – np. spotkania Stowarzyszenia GCPpl, czy inne branżowe o których zawsze staramy się pisać na naszej stronie. W obecnych czasach „Networking” ma nieograniczoną siłę i warto o tym pamiętać. Większość firm woli osoby z rekomendacji, bo dzięki temu wiedzą, że ktoś (domyślnie z ich obecnych pracowników) bierze odpowiedzialność za kwalifikacje tej osoby. Coraz więcej firm zwraca się również do nas o pomoc w selekcji pracowników – dlatego zachęcamy do tworzenia swoich kont CRA/CTS i wizytówek plus. Za każdym razem gdy otrzymujemy takie zlecenie przeglądamy listę osób chętnych do pracy i kontaktujemy się z wybranymi kandydatami.

Etap V – jak zwiększyć swoje szanse

Wracamy do etapu II i sprawdzamy, który z elementów możemy poprawić. Dodatkowe szkolenie, wolontariat, kursy, praktyki, czy studia podyplomowe. Każdy z tych sposobów jest dobry (i skuteczny) pod warunkiem, że robimy to świadomie. Zrobienie kursu wyłącznie po to, aby mieć dodatkową linijkę w CV – nie ma żadnego sensu. Jeżeli wysłaliście 10 CV i nikt się nie odezwał, prawdopodobnie coś jest nie tak z CV. Jeżeli zaprosili Was na 5 rozmów i nikt nie zaproponował pracy – to prawdopodobnie mówicie coś nie tak, jeżeli od roku nie dostaliście pracy, to albo za słabo się staracie, albo nie posiadacie odpowiednich kompetencji.

Etap VI – rozpocząłem pracę i co dalej ?

Nawet jeżeli dzisiaj twierdzisz, że Twoim marzeniem jest praca jako koordynator, to bardzo prawdopodobne jest, że nie jest to prawda. Rola koordynatora czy asystenta jest pierwszym krokiem rozwoju, który może mieć kilka, a nawet kilkanaście etapów. Twój pracodawca o tym wie i tylko od Ciebie zależy na ile uczciwie to przedstawisz na rozmowie.  Już po kilku miesiącach najprawdopodobniej będziesz miał(a) okazję porozmawiać na temat celów rocznych i dalszej ścieżki kariery – to od Ciebie zależy czy ktoś da Ci szansę na rozwój, czy nie…

Powodzenia !
 

PS. kilka chwil po publikacji pojawiło się pytanie "jak zacząć" z perspektywy Ośrodka. Sprawa jest już znacznie bardziej złożona, ale wspólnie z innym podmiotem przygotowujemy taką usługę. Prosimy o cierpliwość, a zainteresowane podmioty prosimy o kontakt na info@bkwp.pl